Για ακόμη μια χρονιά συνεχίστηκε η παράδοση να τιμούμε τους προγόνους μας στις εκδηλώσεις τής Ι.Π Μεσολογγίου.
Η φετινή χρονιά είχε ιδιαίτερη συναισθηματική φόρτιση λόγω τής συμπλήρωσης των 200 χρονων από την νύχτα του Λαζάρου τής ηρωικής Εξόδου το 1826.
. Νωρίς το πρωί πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη δοξολογία στον Ιερό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος, προεξάρχοντος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερωνύμου, ενώ ακολούθησε παρέλαση αλλά και πομπή της Εικόνας της Εξόδου προς τον Κήπο των Ηρώων.
Υπολογίζεται ότι πήραν μέρος στις εκδηλώσεις γύρω στα 12000 άτομα απ όλα τα μέρη της πατρίδας μας παρουσία του προέδρου της Δημοκρατίας κ.Τασουλα ,του πρωθυπουργού κ. Μητσοτάκη,πολιτικών αρχηγών κομμάτων και της στρατιωτικής ηγεσίας.
Τις εκδηλώσεις παρακολούθησε πλήθος κόσμου και μεταδόθηκαν ζωντανα από τηλεοπτικά κανάλια.
Η Σαμαρίνα φέτος έδωσε το παρόν με τρία αγήματα αυτό της Κοινότητας Σαμαρίνας,του Συλλόγου Σαμαριναιων Αθηνών και του Συλλόγου Σαμαριναιων Κοζάνης τιμώντας τον χαμό των παιδιών της που με αρχηγό τον Μίχο Φλώρο αψήφισαν τον θάνατο και έδωσαν την ζωή τούς για την πατρίδα.
Όλοι κατέληξαν στον κήπο των ηρώων και κατέθεσαν στεφάνια στο μνημείο της Σαμαρινας φωνάζοντας Αθάνατοι!!!!!!
Όσοι συμπατριώτες μας έχουν πάρει μέρος σε αυτές τις εκδηλώσεις έχουν να το διηγούνται με υπερηφάνεια και προτρέπουμε σε όλους τις επόμενες χρονιές να μπορέσουν να βιώσουν αυτό το συναίσθημα.
Ιδιαίτερα η Βραδυνή πομπή καί στο τέλος η αναπαράσταση τής ανατίναξης από τον Καψάλη είναι κάτι που σου μένει αξέχαστο.
Συγχαρητήρια σε όλες και σε όλους τούς συμμετέχοντες καί ας ευχηθούμε καί του χρόνου.
Σ.Κ
Σ.Κ
Καί λίγα λόγια για το Ιστορικό γεγονός.
Η πιο λαμπρή σελίδα όμως για τη Σαμαρίνα, όπου προέκυψε και το ομώνυμο δημοτικό τραγούδι «Παιδιά της Σαμαρίνας», γράφτηκε στη μητρόπολη της Ελευθερίας, το Μεσολόγγι. Το 1826, το τελευταίο προπύργιο ελευθερίας των επαναστατών ήταν το Μεσολόγγι. Μέσα στην πόλη είχαν κλειστεί όλες οι φυλές του ελληνισμού περικυκλωμένες από τους Οθωμανούς και Τουρκαλβανούς. Ανάμεσα στους πολιορκημένους βρίσκεται η φρουρά των Μακεδόνων, μέλη της οποίας είναι και οι Σαμαριναίοι, με αρχηγό το Μίχο Φλώρο και 120 άντρες. Οι πολιορκημένοι είχαν αντέξει την πρώτη πολιορκία των Τουρκαλβανών Κιουταχή και Ομέρ Βρυώνη. Τώρα όμως η κατάσταση ήταν οριακή. Ο Κιουταχής είχε επιστρέψει δριμύτερος, ενώ ο Ιμπραήμ κατέφτανε από την Πελοπόννησο για να τον ενισχύσει. Οι πολιορκημένοι για μήνες, δίνουν σκληρή και άνιση μάχη και καταφέρνουν να αποκρούσουν όλες τις συντονισμένες επιθέσεις που δέχονται. Ωστόσο, η έλλειψη τροφής και νερού σε συνδυασμό με τις αρρώστιες, οδηγούν τους επαναστάτες να πάρουν την απόφαση για την ηρωική έξοδο τη νύχτα της 9ης προς 10η Απριλίου του 1826.
Κατά την έξοδο, οι 120 Σαμαριναίοι μαχητές και η Μακεδονική Φρουρά αποτελούν την εμπροσθοφυλακή των πολιορκημένων. Ήταν αυτοί που δέχτηκαν το κύριο βάρος της επίθεσης των δυνάμεων του σουλτάνου. Από τους 120 μαχητές της Σαμαρίνας κατάφεραν να σωθούν μόνο οι 33. Ο αρχηγός τους Μίχος Φλώρος χτυπήθηκε θανάσιμα. Σύμφωνα με την παράδοση, λίγο πριν ξεψυχήσει, περιτριγυρισμένος από τα παλικάρια του, τους αφήνει για κληρονομιά τα λόγια του τραγουδιού ̏Παιδιά της Σαμαρίνας¨, ως τελευταία του επιθυμία. Για να μην ξεχαστούν μάλιστα τα λόγια του, τα παλικάρια τα έγραψαν στις φουστανέλες τους και όταν γύρισαν πίσω στο χωριό, τα τραγούδησαν ως μοιρολόι. Ασφαλώς, τα λόγια και το μοιρολόι ήταν στα βλάχικα, πολύ αργότερα έγινε τραγούδι με τον ελληνικό στίχο, όπως το ξέρουμε σήμερα.
Η θυσία των παιδιών της Σαμαρίνας δεν ξεχάστηκε ποτέ από τους Σαμαριναίους και την πόλη του Μεσολογγίου, που τους έχει αφιερώσει μνημείο και έχει γίνει και αδελφοποίηση μεταξύ της Ι.Π Μεσολογγίου και της Κοινότητας Σαμαρίνας.